Press "Enter" to skip to content

Rekolekcje 2022

          OAZA RODZIN II’ (OR II’)
TERMIN:
TURNUS I:    28.06 – 14.07.2022
MIEJSCE: Olsztyn  – WSD HOSIANUM
PARA MODERATORSKA: Bernadeta i Andrzej Omieczyńscy

          OAZA REKOLEKCYJNA ANIMATORÓW RODZIN II’  (ORAR II’)
TERMIN:   TURNUS II:  15- 19.07.2022
MIEJSCE:  Laskowice Pomorskie – Dom Rekolekcyjny Księży Werbistów
PARA MODERATORSKA: Marta i Arkadiusz Gorczyńscy


foto z prezentacji autor: A.Omieczyński


 

21.  Etap deuterokatechumenatu.

Celem tego etapu formacji jest ponowne i świadome odkrycie powołania chrześcijańskiego, wynikającego z przyjęcia chrztu. Na tym etapie formacja ma stopniowo prowadzić do coraz głębszego zakorzenienia codziennego życia w tajemnicy paschalnej Jezusa, aż po odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych podczas Triduum Paschalnego. 

Dokonuje się to szczególnie podczas drugiej części Oazy Nowego Życia I stopnia dla rodzin (dni 5-15) i Oazy Nowego Życia II stopnia dla rodzin oraz poprzez formację  w ciągu roku według programu I i II roku pracy.

Oaza Nowego Życia I stopnia dla rodzin ma charakter ewangelizacyjno- katechumenalny. Podczas tych rekolekcji omawia się także zagadnienia z zakresu duchowości małżeńskiej i katechumenatu rodzinnego.

Oaza Nowego Życia II stopnia dla rodzin wprowadza w biblijne podstawy formacji liturgicznej oraz przeżywanie liturgii w rodzinie.

Podczas spotkań kręgu w ramach pierwszego roku pracy pogłębia się rozumienie istoty poszczególnych zobowiązań, by wprowadzić je w codzienne życie. Drugi rok pracy pogłębia duchowość małżeńską osadzoną na podstawowych prawdach wiary sformułowanych przez Założyciela w Drogowskazach Nowego Człowieka.

Ważnym elementem formacji na etapie deuterokatechumenatu są także czterodniowe Oazy Rekolekcyjne Animatorów Rodzin (ORAR) I i II stopnia.

Oaza Rekolekcyjna Animatorów Rodzin I stopnia pogłębia rozumienie istoty, celu, duchowości i metody DK jako nurtu wspólnot rodzinnych w ramach Ruchu Światło- Życie.

Oaza Rekolekcyjna Animatorów Rodzin II stopnia przygotowuje małżeństwa do świadomego podjęcia posługi pary animatorskiej, ukazując wagę i odpowiedzialność zadań podejmowanych przez animatorów.

(Pkt 21. Zasad Domowego Kościoła)